Nesilden nesile aktarılan bir emeğin, sabrın ve ustalığın hikâyesidir. Çok küçük yaşlardan itibaren marangozluğun içindeyim. Babam bir marangoz, dedem ise hem marangoz hem de taş ustasıydı. Çocukluğum, talaş kokusunun hiç eksik olmadığı babamın marangozhanesinde geçti. Ahşapla kurduğum bağ, daha o yıllarda, farkında bile olmadan şekillenmeye başladı.

Lise ve üniversite yıllarım babamla birlikte marangozluk yaparak geçti. Onun yaptığı evlerde birlikte çalıştık; ahşabı, taşı, emeği ve sabrı aynı çatı altında öğrendim. 2016 yılında ise hayatımın en önemli dönüm noktalarından birini yaşadım: Babam, annem ve ben, sadece üçümüz, kendi evimizi kendimiz yaptık. Bu süreç bana emeğin, sabrın ve meşakkatin gerçek değerini öğretti. Bu evin her köşesinde, yerleştirdiğimiz her taşta bizim ruhumuz var; bizimle birlikte yaşayan bir emek var.

Bu ismi seçmemin nedeni; dededen babaya, babadan bana aktarılan ustalığın hikâyesini yaşatmak ve yaptığım her işin bu geleneği taşımasını istememdir. Günümüzde birçok şey hızla üretilip aynı hızla tüketilirken, kalitenin giderek geri planda kaldığını görüyorum. Mahirane, bu anlayışa karşı bir duruştur.

Yapılan her işin, aceleye gelmeden, hakkı verilerek ve büyük bir ustalıkla ortaya çıkmasını hedeflerim. Mahirane’de yalnızca ortaya çıkan ürünler değil, onları ortaya çıkaran her şey bu anlayışın bir parçasıdır. Üzerinde çalıştığım tezgâhı, kullandığım ekipmanları, hatta atölyemin kendisini bile kendi ellerimle yaptım. Çünkü benim için ustalık, sadece sonuçta değil; o sonuca giden süreçte, kullanılan aletlerde ve verilen emekte gizlidir.

Geçmişten gelen bu birikimin, aileden öğrenilen ustalığın ve el emeğine duyulan saygının bir yansımasıdır. Burada yapılan hiçbir iş sıradan olsun diye yapılmaz; her parça, ustalığın adını taşıyacak şekilde üretilir.